Wpływ sprawności i siły fizycznej na wyniki gry w golfa

Szacowany czas czytania tekstu: 5 min.

Golf jako forma rekreacji staje się w ostatnich latach coraz bardziej popularny. W jakim stopniu sprawność fizyczna ma wpływ na osiągane w tym sporcie wyniki? Na co powinni zwrócić uwagę trenerzy personalni trenujący pod kątem sprawnościowym golfistów?

W przeprowadzonych dotychczas badaniach naukowych [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] dowiedziono, że trening siłowy obejmujący tułów oraz nogi doprowadził do znacznej poprawy odległości uderzenia. Poprawa odległości uderzenia nie jest jednak jedynym czynnikiem mającym wpływ na dobre wyniki w golfie. Powstaje zatem pytanie, czy trening siłowy może mieć także wpływ na poprawę dokładności uderzenia i jakość zamachu golfowego?

CEL BADANIA

Celem badania Correlation of Titleist Performance Institute (TPI) Level 1 Movement Screens and Golf Swing Faults było oszacowanie zależności pomiędzy 14 najczęściej popełnianymi błędami swingu (zamachu golfowego) oraz wynikami testów TPI (Titleist Performance Institute) nastawionych na ocenę sprawności fizycznej do gry w golfa.

METODY BADANIA

W eksperymencie udział wzięło 36 osób (23 mężczyzn i 13 kobiet) w średnim wieku 25.4 ± 9.9 lat.

W celu przeprowadzenia badania uczestnicy zostali poddani 12 testom fizycznym, które zostały przeprowadzone na podstawie 1 poziomu TPI. Testy te nastawione były na ocenę stabilności, mobilności, koordynacji oraz równowagi.

Po zakończeniu testów sprawnościowych uczestnicy wykonali 4 uderzenia golfowe. Uderzenia te były nagrywane, a nagrania z kolei poddane analizie komputerowej. Swingi przeegzaminowane zostały biorąc pod uwagę 14 najczęstsze błędy swingu.

WYNIKI

Najczęściej występującym ograniczeniem ruchowym wśród uczestników badania było wykonanie przysiadu głębokiego ze sztangą nad głową, sięgnięcia palców u stóp, utrzymanie równowagi na jednej nodze (zarówno prawej jak i lewej) oraz wykonanie ćwiczenia glute bridge na jednej nodze (zarówno prawej jak i lewej). Z kolei najczęstszymi błędami swingu występującymi równolegle z powyższymi ograniczeniami było zbyt wczesne prostowanie bioder, utrata postawy oraz zbyt duże wypchnięcie bioder do boku w drugiej części zamachu golfowego (downswing).

Na podstawie wyników badań zauważono 3 zależności pomiędzy ograniczeniami ruchowymi i błędami swingu: 

  • ograniczona umiejętność sięgnięcia palców u stóp skutkowała wystąpieniem zbyt wczesnego wyprostu bioder podczas swingu (p = 0.015);
  • nieumiejętność poprawnego wykonania glute bridge na prawą stronę skutkowało zbyt szybkim wyprostowaniem bioder podczas swingu u osób praworęcznych (p = 0.050);
  • nieumiejętność poprawnego wykonania glute bridge na prawą stronę skutkowało utratą postawy (p = 0.028) podczas zamachu u osób praworęcznych.

Test poprawności wykonania przysiadu głębokiego ze sztangą nad głową pomaga w zdiagnozowaniu osłabienia mięśni głębokich, mięśni brzucha oraz mięśni pośladkowych, a także niewystarczającej gibkości kończyn dolnych. Pozwala też na oszacowanie poziomu stabilności łopatki oraz zakresu ruchowego barków. Bez wystarczającej mobilności w tych częściach ciała, oprócz osłabienia mięśni głębokich, golfista może mieć problem z utrzymaniem odpowiedniej pozycji oraz rotacji podczas swingu golfowego. Wykonywanie przysiadów głębokich wzmacnia także siłę kończyn dolnych, w szczególności mięśnia pośladkowego wielkiego, mięśnia czworogłowego oraz mięśni grupy tylnej uda. Wśród golfistów, którzy nie byli w stanie wykonać przysiadu głębokiego ze sztangą nad głową, 67% miało problem z utrzymaniem postawy. Z kolei u 29% zauważono zbyt duże wypchnięcie bioder w drugiej części zamachu golfowego. Trenerzy i zawodnicy powinni być zatem świadomi, że brak umiejętności wykonania przysiadu głębokiego ze sztangą nad głową zwiększa prawdopodobieństwo zbyt wczesnego prostowania bioder podczas zamachu golfowego. Wczesne wyprostowanie bioder może powodować, że piłka niekontrolowanie skręci na lewą lub lewą stronę. Wczesny wyprost bioder podczas downswingu może również mieć negatywny wpływ na zdolność poprawnej rotacji bioder w czasie zamachu, co z kolei może prowadzić do nadmiernego wypchnięcia bioder do boku. Wypchnięcie biodra do boku utrudnia utrzymanie stabilizacji dolnej części ciała podczas zamachu. To z kolei sprawia, że zaburzona zostaje umiejętność przeniesienia rozpędu, a górna część ciała nie jest w stanie wygenerować wystarczającej siły. Obserwacje wskazują, że sprawność fizyczna jest wyjątkowo związana z umiejętnością kontroli piłki golfowej dla osiągnięcia optymalnego dystansu i dokładności.

Na podstawie testu polegającego na sięgnięciu palców u stóp możliwe jest oszacowanie gibkości mięśni grupy tylnej uda oraz kręgosłupa. Jeśli golfista ma spięte mięśnie grupy tylnej uda, może to prowadzić do nadmiernego pochylenia miednicy do przodu. Ma to nie tylko negatywny wpływ ma umiejętność utrzymania poprawnej pozycji miednicy, ale także może skutkować pogorszeniem rotacji podczas downswingu. Jeśli golfista nie jest w stanie wykonać poprawnej rotacji miednicy podczas inicjacji downswingu, wystąpić może ryzyko wypchnięcia miednicy do przodu. Ruch ten z kolei powoduje zbyt wczesne wyprostowanie bioder podczas zamachu golfowego. Badacze zauważyli istotną korelację między brakiem umiejętności wykonania sięgnięcia palców u stóp oraz występowaniem zbyt wczesnego wyprostu bioder podczas swingu.

Kolejnym ograniczeniem często występującym u golfistów jest zaburzenie utrzymania równowagi stojąc na jednej nodze. Przeprowadzone wcześniej badanie [6] dowiodło, że umiejętność utrzymania równowagi w staniu na jednej nodze jest większa u bardziej doświadczonych zawodników. Zrozumienie mechaniki wpływu umiejętności utrzymania równowagi na wyniki zawodników jest zatem niezwykle istotne. Okazuje się, że w sytuacji, gdy praworęczny golfista nie jest w stanie utrzymać równowagi stojąc na lewej nodze, prowadzić to może do znacznego pogorszenia jakości swingu. Udowodniono, że osoby niepotrafiące utrzymać balansu na jednej nodze są 3 razy bardziej podatne na wczesne prostowanie bioder oraz wypchnięcie bioder do boku podczas wykonywania zamachu golfowego. Ponadto problemy z utrzymaniem równowagi na jednej nodze mogą także prowadzić do utrudnienia utrzymania poprawnej postawy. Utrata poprawnej postawy podczas swingu może obejmować zmiany w zgięciu kolan, zgięcie tułowia oraz zmiany pozycji głowy. Utrata pozycji oraz wczesny wyprost bioder są zazwyczaj ze sobą mocno związane. Oba te błędy mogą mieć negatywny wpływ na timing, rytm oraz równowagę podczas zamachu. W momencie, gdy zawodnik zaczyna wypinać biodra do przodu, kręgosłup zazwyczaj również przyjmuje pozycję bardziej pionową. Ruch taki powoduje także zmiany w pozycji głowy, co z kolei prowadzi do utraty poprawnej postawy.

Za pomocą testu z wykorzystaniem ćwiczenia glute bridge oszacować można siłę mięśni pośladkowych. Prawy mięsień pośladkowy wielki jest wyjątkowo istotny dla praworęcznych golfistów, ponieważ to właśnie ten mięsień inicjuje downswing. W momencie swingu mięśnie pośladkowe rotują biodra do zewnątrz i odwodzą je. Osłabienie mięśni pośladkowych po prawej stronie może doprowadzić do ograniczenia umiejętności zainicjowania rotacji. To z kolei może prowadzić do wypchnięcia miednicy do przodu i wczesnego wyprostowania bioder. Naukowcy dowiedli, że ograniczenia w wykonaniu glute bridge na prawej nodze mają istotny wpływ na występowanie wczesnego wyprostowania bioder oraz utraty postawy podczas swingu.

Podsumowując, naukowcy zauważyli znaczącą korelację pomiędzy wynikami niektórych testów sprawnościowych oraz prawdopodobieństwem poprawnego wykonywania swingu:

  • golfista, który nie jest w stanie wykonać przysiadu głębokiego ze sztangą nad głową jest 2 razy bardziej narażony na wykonywanie wczesnego wyprostu bioder w swingu;
  • golfista, który nie jest w stanie sięgnąć palców u stóp jest 6 razy bardziej podatny na wykonywanie wczesnego wyprostu bioder w swingu;
  • golfista, który nie jest w stanie złapać równowagi stojąc na jednej nodze jest 3 razy bardziej podatny na wykonywanie wczesnego wyprostu bioder, utratę poprawnej postawy oraz wypychanie biodra do boku w swingu;
  • u golfisty, który nie jest w stanie wykonać poprawnie glute bridge na jednej nodze występuje 5 razy większe prawdopodobieństwo wczesnego wyprostu bioder podczas swingu, 6 razy większe prawdopodobieństwo utraty postawy oraz 2 razy większe prawdopodobieństwo wypchnięcia biodra do boku podczas swingu.

WNIOSKI

Trenerzy pracujący z golfistami pod kątem siłowym i kondycyjnym powinni być świadomi ograniczeń w sile, gibkości oraz równowadze swoich podopiecznych oraz tego, w jaki sposób ograniczenia te mogą bezpośrednio wpływać na wykonanie swingu przez zawodnika. W wyniku braku umiejętności wykonania poprawnego przysiadu głębokiego ze sztangą nad głową, sięgnięcia palców u stóp, utrzymania równowagi na jednej nodze oraz poprawnego wykonania glute bridge u golfistów zauważono występowanie 3 konkretnych błędów swingu. W związku z tym, w celu poprawy wyników, trenerzy trenujący golfistów pod kątem siłowym i kondycyjnym powinni być w stanie poprawnie oszacować oraz skorygować wszelkie ograniczenia fizyczne zawodników.

źródła:

Gulgin, Heather R.; Schulte, Brian C.; Crawley, Amy A. Correlation of Titleist Performance Institute (TPI) Level 1 Movement Screens and Golf Swing Faults, Journal of Strength and Conditioning Research: February 2014 – Volume 28 – Issue 2 – p 534-539 doi: 10.1519/JSC.0b013e31829b2ac4

Izabela Bartosiewicz

Ukończyłam Japonistykę i Etnolingwistykę nabywając umiejętności z języków angielskiego, japońskiego, włoskiego, komunikacji interkulturowej i tłumaczeń. Sport był zawsze istotną częścią mojego życia. Jako stypendystka rządu japońskiego, przez rok prowadziłam badania nad językiem piłkarskim na Uniwersytecie Kyoto Sangyo. Obecnie większość czasu przebywam w Korei Południowej, gdzie zdobywam kolejne doświadczenia językowe i kulturowe. Prowadzę portal www.speaksporty.pl, na którym dzielę się praktycznymi materiałami wspierającymi sportowców i trenerów w nauce języka angielskiego.

Dodaj komentarz